- Aleksander -
Homo - Homini Świat zadrżał zbrodnią zaskoczony Broń noszą nawet dzieci Podnoszę kawałek tkaniny zakrwawiony Nim ślad nam uleci. Czeczenia, Kosowo, Bośnia, Hercegowina Pożoga, ból, rozpacz - niezrozumienie Czy musiał ktoś zabijać ? Przecież jest tylko człowiekiem. Światło dnia Wśród ciemności tego świata Człek człekowi gotuje los Z wołaniem o miłość brata Spada nagle zdradziecki cios Jest jednak prawica Twoja Po każdej nocy wstaje brzask Tyś ma otucha, ostoja Bezpieczna jak światło dnia Roztocze Ziemio moja, ziemio żyzna Pachnąca sianem, kwiatami, zbożem Pełna wzniesień, rzek i jezior Ciszą, radością, naznaczona Ziemio moja, ziemio umiłowana Kraino roztocza, kraino wspaniała. *** Nagle zaszumiał wiatr w koronach wysokich drzew ptaki siedzące tam sfrunęły przestraszone na inne drzewa. W oddali było widać strudzonego, zdrożonego wędrowca. Zapytajmy kim jest i co sprowadza go w nasze strony. Witaj pielgrzymie skąd jesteś i dokąd podążasz? Przychodzę z daleka, idę w długą drogę. Co cię sprowadza do nas? Przyszedłem zobaczyć co zrobiliście z dziedzictwem, które po nas zostało tutaj. Drogi wędrowcze oto ono. Stoi tu kościół ponad trzysta lat, drewniane ściany kryją tajemnicę i chodź w około wciąż zmienia się świat ja w głębi serca nim się szczycę. Dzwonnik już odszedł dzwonnica została drewniane gonty sczerniałe czasem chociaż niejedna przeszła nawała trwa - żyje Miasteczko otoczone lasem. Kiedy odwiedzam rodzinne strony spotykam krewnych, znajomych ludzi jestem szczęśliwy i zaszczycony że Miasteczko Śląskie podziw budzi. Jak mam wam dziękować potomkowie mili wystarczy że my je przekażemy w opiekę młodszym i nauczymy szacunku dla tego coście przekazali nam. Zadźwięczał dzwonek w drewnianej sygnaturze cicho wypełnił ludźmi niewielki kościółek i hen wysoko na słonecznej chmurze zafurczał skrzydłami klucz płochych pustułek. Teraz już mogę pójść w odległe światy bo wasza mądrość jest przekonująca niech świecą jasno najpiękniejsze gwiazdy i ogrzewają was promienie słońca. Odszedł zadumany pielgrzym przeszłości czyście zrozumieli to jego przesłanie niech nam pozostanie w naszej świadomości najcenniejsze jest to co po nas zostanie. Tak się kończy historia grodu Georgenbergu. Szumi wiatr pośród sosen i świerków, płoną neony reklam, lamp jarzeniowych. Zapamiętajcie wychodząc jak praojcowie na dróg rozstaje najcenniejsze jest to co po Tobie zostanie. Hej Kolęda Hej ! Kolęda nasza polska Mknie w tonacji mazura, Śpiewa w miastach, polach, wioskach, I odwiedza szczyty w górach. Hej ! Kolęda nasza swojska, W krąg raduje ludzkie serca Wyruszają wszyscy żywo, By Narodzonego spotkać. Hej ! Kolęda nasza powita Utrudzonych długą drogą Chodźmy tedy, bo już świta, Pastuszkowie ze swą trzodą. Wilamowicka Pasterka O północy zagrali intradę. Narodził się Jezus mały, W nędznej szopce u stóp skały, Otulony rąbkiem mamy, Jego stopki owce grzały. Cicho ! Cicho ! Nie budźcie, I do żłóbka podchodźcie, Klęknijcie na kolana, Witając swego Pana. W małym, drewnianym kościółku, Spotkamy się dziś przy żłóbku, Stanaszek, Wanaszek, Łukaszek, Dając Panu serca nasze.
	- powrót -